PRACTORAAT

Praktische wijsheid in Welzijn&Zorg

Het practoraat Praktische wijsheid in Welzijn&Zorg (voorheen Welzijn en Zorg 2030) is verbonden aan MBO Rijnland

Het practoraat is van start gegaan op 1 september 2019 en is een functie van het CIV Welzijn en Zorg. De practor is: Désirée Bierlaagh. Wij vormen samen met partners uit het werkveld, onderwijs, gemeenten en kenniscentra een innovatieve tussenruimte, waar onderzoek, leren en innoveren hand in hand gaan.

De centrale vraag van waaruit het practoraat werkt:
Wat typeert een mbo-opgeleide professional in welzijn en zorg en hoe kan die het beste opgeleid worden en gefaciliteerd worden in de werkpraktijk, zodat zij haar werk goed kan (blijven) doen én met plezier kan (blijven) werken (geboeid door het vak)?

Een korte toelichting op praktische wijsheid:
Praktische wijsheid, ook wel de derde kennisbron genoemd, houdt in dat je weten en kunnen verbindt en afweegt wat is hier nu het goede om te doen (Beurskens et al, 2020).  Désirée Bierlaagh heeft in haar rede de volgende werkdefinitie geformuleerd:

Practor Désirée Bierlaagh: “Een praktisch wijze mbo’er in welzijn en zorg brengt theorie, eigen kunnen en ervaring én voorkeuren van mensen voortdurend met elkaar in relatie om het goede te doen voor die mens in die situatie. Zij doet dat door reflectie, door te blijven leren en open te staan voor vernieuwing.”

Over het CIV en het practoraat
Het welzijns- en zorglandschap staat voor een enorme uitdaging. De betrokken partners zijn er van overtuigd dat intensieve samenwerking nodig is om die uitdagingen tijdig en succesvol het hoofd te bieden. Door samen te werken in het CIV hopen zij vernieuwingen te kunnen versnellen, verdiepen en uit te breiden. Het practoraat Welzijn en Zorg 2030 zet zich in voor deze ambities en voegt daar de volgende waarden aan toe:

Emancipatie van mbo’ers. “Hun kennis is goud waard alleen maken zij het zelf nog niet altijd zichtbaar.”
Een duurzame samenwerking tussen werkveld en onderwijs.
Praktijkverandering met de praktijk door actieonderzoek.
En de omgekeerde beweging, namelijk: verpraktijkelijking van wetenschap.

Zie onderstaande visual voor onze inhoudelijke scope en de context vanuit de CIV-bedoelingen.

Onderzoek & praktijk
Media
Publicaties

Hoofdvraag: Wat typeert een mbo-opgeleide praktisch wijze professional in welzijn & zorg en hoe kan die het beste opgeleid en gefaciliteerd worden in de werkpraktijk, zodat zij haar werk goed kan (blijven) doen én met plezier kan (blijven) werken (geboeid blijft door het vak)?

Deze hoofdvraag valt uiteen in drie onderzoekssporen:

Wat typeert een praktisch wijze mbo-professional in welzijn en zorg?
Wat heeft een mbo’er nodig tijdens de beroepsopleiding om haar praktische wijsheid en professionele identiteit te ontwikkelen?
Wat heeft een mbo-opgeleide praktisch wijze professional nodig om (goed) te blijven werken? Wat vraagt dat van het werkveld?

We hebben vier typen activiteiten ontwikkeld om onze bedoeling te realiseren:

Samen-werken:
De kenniskring wordt gevormd door de practor, minimaal vier onderzoeksdocenten, een creatieve onderzoeksondersteuner en onderzoekers van Leyden Academy on Vitality and Ageing.
Samen-bewegen:
Dit zijn de projecten waarin werkveld, onderwijs en gemeenten samenwerken aan praktijkvraagstukken. Zij worden opgezet en uitgevoerd door de onderzoeksdocenten en de practor. Hier ontstaan tandems tussen onderwijs en werkpraktijk. Vaak geven we dit vorm in zogenoemde ontwikkelateliers:
Ontwikkelateliers definiëren we als een plek waar betrokkenen die daartoe zelf gemotiveerd zijn, bij elkaar komen. Zij vormen een team van mede-onderzoekers van hun eigen en elkaars praktijk. Een ontwikkelatelier is een plek waar inspiratie gevonden kan worden en samengewerkt wordt aan manieren om praktijken mee te verrijken. Onderzoeken, leren en innoveren gaan hand in hand, waarbij iedere bron van kennis telt.
Samen-onderzoeken:
Dit betreft langlopende consortiaonderzoeken met een eigen financiering.
Samen kennis-delen:
We zoeken voortdurend naar manieren om dat wat het practoraat doet naar buiten te brengen op zo’n manier dat het geen blauwdruk vormt, maar aanknopingspunten biedt voor werken aan praktische wijsheid in onderwijs en werkpraktijk in welzijn en zorg.